Mijn strijd met social media
Ik weet al jaren wat sociale media met mijn aandacht doen.
En toch grijp ik ernaar.
Niet omdat ik denk dat het goed voor me is, maar omdat het makkelijk is.
Ik weet dit. En toch doe ik het.
Ik lees over focus.
Ik train anderen in leiderschap en tijd.
En ondertussen merk ik:
hoe vaak mijn aandacht weglekt naar iets wat ik zelf niet belangrijk vind.
Dat is ongemakkelijk om toe te geven.
Het probleem is niet tijd
Het is ook niet discipline.
Het probleem is dat een deel van mij rust, scherpte en diepgang wil, en een ander deel afleiding kiest zodra het even schuurt.
Die twee leven naast elkaar.
Sociale media maken niets kapot wat er al niet was
Ze creëren het probleem niet.
Ze leggen het bloot.
Mijn onrust.
Mijn behoefte aan bevestiging.
Mijn vermijding van stilte.
Dat is geen technologisch vraagstuk.
Dat is persoonlijk.
Ik win geen tijd terug
Ik vertel mezelf soms dat ik “tijd wil terugwinnen”.
Maar eerlijker is:
ik moet telkens opnieuw kiezen waar ik mijn aandacht laat.
Die strijd stopt niet.
Hij wordt hooguit zichtbaarder.
De kern
Dit gaat niet over stoppen.
Dit gaat over herkennen:
wanneer ik mezelf verlies en wanneer niet.
Niet om het perfect te doen, maar om wakker te blijven.
Accepteer wat er is.
Pas je handelen aan.
Accept & adapt.