De enige vraag die je bij elke taak moet stellen
De meeste professionals verdrinken niet in werk, maar in twijfel.
Ze hebben lijstjes.
Systemen.
Planningen.
Wat ontbreekt is oordeel.
Taken zijn zelden het probleem
Werkdruk ontstaat niet omdat er te veel taken zijn.
Maar omdat te weinig taken worden afgewezen.
Zonder oordeel voelt alles relevant.
En wordt elke taak een onderhandeling.
Dat put uit.
Waarom vragen vaak niet helpen
Veel time-managementadviezen sturen aan op reflectie:
- is dit belangrijk?
- kan dit later?
- hoe urgent is dit?
Dat lijken goede vragen, maar ze houden het probleem in stand.
Ze laten ruimte.
En ruimte leidt tot uitstel.
De vraag die alles terugbrengt tot de kern
Er is maar één vraag die telt:
Hoort deze taak bij mijn rol?
Niet:
- vind ik dit leuk
- voelt dit urgent
- verwacht iemand dit van mij
Maar:
- is dit werkelijk van mij?
Deze vraag dwingt een ja of nee af.
Geen grijs gebied.
Waarom deze vraag confronteert
Zodra je deze vraag serieus neemt, valt veel weg.
Taken die je doet:
- om aardig gevonden te worden
- om conflict te vermijden
- om onrust te sussen
Dat voelt ongemakkelijk.
Maar het is eerlijk.
Stoïcijnen en oordeel
Stoïcijnen geloofden niet in eindeloze afwegingen.
Ze geloofden in oordeel.
Wat niet van jou is, verdient geen mentale ruimte.
Wie dat onderscheid niet maakt, zal altijd druk zijn, ongeacht zijn planning.
Wat er gebeurt als je dit niet doet
Zonder oordeel:
- groeit je takenlijst
- verdwijnt focus
- wordt elke dag reactief
Je werkt veel, maar stuurt niets.
De kern
Overzicht ontstaat niet door betere tools, maar door betere keuzes.
Accepteer dat niet alles van jou is.
Pas je gedrag aan op wat bij jouw rol hoort.
Accept & Adapt.