Waarom je niets afmaakt (en wat dat zegt over verantwoordelijkheid)
Veel mensen zeggen:
“Ik maak dingen niet af.”
Ze starten vol energie.
Ideeën genoeg.
Projecten lopen.
Maar afronden gebeurt zelden.
Ze zijn niet lui en hebben echt wel discipline.
Afronden vraagt iets anders dan starten.
Afronden maakt zichtbaar
Zolang iets open blijft:
- is het nog niet beoordeeld
- is het nog niet af
- kan het nog verbeteren
Afronden betekent: dit is wat ik heb gekozen.
Dat maakt kwetsbaar.
Niet afronden is een vorm van controle
Open eindjes geven een gevoel van ruimte.
Maar die ruimte kost energie.
Niet afronden beschermt tegen:
- kritiek
- falen
- teleurstelling
Zolang iets onaf is, hoef je het niet te dragen.
Stoïcijns gezien is dit problematisch
Stoïcijnen waren helder:
Je kunt niet leven in mogelijkheden, wel in daden.
Zonder afronding:
- blijft alles tijdelijk
- blijft niets van jou
- blijft verantwoordelijkheid vaag
Dat is uitstel van leiderschap.
Waarom kenniswerkers hier vastlopen
Kenniswerk vraagt denken, verbeteren en afwegen.
Maar zonder expliciet moment van afronden wordt denken eindeloos.
Dan lijkt niets ooit “goed genoeg”.
De kern
Je maakt niets af niet omdat je niet kunt, maar omdat afronden vraagt dat je accepteert wat er is en verdergaat zonder zekerheid.
Accepteer wat er is.
Pas je handelen aan.
Accept & Adapt.
