Waarom perfectionisme op het werk zelden over kwaliteit gaat
Perfectionisme wordt vaak gezien als iets positiefs.
Hoge standaarden.
Oog voor detail.
Kwaliteit willen leveren.
Maar in de praktijk zie ik iets anders.
Perfectionisme stelt handelen uit
Wie perfectionistisch is, begint vaak later.
Niet omdat het werk belangrijk is, maar omdat het oordeel zwaar voelt.
Zolang iets niet af is:
- kan het nog beter
- kan het nog aangepast
- kan het nog verdedigd
Dat geeft rust.
Maar het blokkeert beweging.
Het misverstand van hoge standaarden
Veel mensen zeggen:
“Ik wil het gewoon goed doen.”
Maar echte kwaliteit ontstaat door:
- doen
- toetsen
- bijstellen
Niet door wachten tot iets ‘klaar’ voelt.
Perfectionisme verwart zorgvuldigheid met controle.
Waar perfectionisme werkelijk over gaat
Perfectionisme beschermt tegen:
- kritiek
- falen
- zichtbaarheid
Zolang je blijft verbeteren, hoef je nog niet te laten zien wat je werkelijk hebt gedaan.
Dat voelt veilig.
Maar het kost richting.
Stoïcijns gezien is dit problematisch
Stoïcijnen zouden zeggen:
je kunt niet wachten tot omstandigheden perfect zijn.
Handelen vraagt:
- oordeel
- moed
- acceptatie van onvolledigheid
Wie wacht op perfectie, stelt verantwoordelijkheid uit.
Wanneer kwaliteit wél een rol speelt
Kwaliteit vraagt standaarden.
Maar ook grenzen.
Op een bepaald moment moet iets de wereld in, niet omdat het perfect is, maar omdat het klopt genoeg is om verantwoordelijkheid voor te nemen.
De kern
Perfectionisme is geen eigenschap die je moet managen.
Het is een signaal dat je een oordeel uitstelt.
Leiderschap begint waar je besluit te handelen zonder garantie.
Accepteer wat er is.
Pas je handelen aan.
Accept & adapt.
