Geen tijd om na te denken? Dat is een leiderschapsprobleem
“Ik heb geen tijd om na te denken.”
Het klinkt logisch.
Het klinkt herkenbaar.
Maar het klopt niet.
Wie geen tijd neemt om na te denken, heeft niet te weinig tijd, maar maakt geen ruimte voor oordeel.
Nadenken is geen luxe
In veel organisaties wordt nadenken gezien als:
- pauze
- reflectiemoment
- iets voor ‘later’
Alsof denken pas mag wanneer het werk af is.
Maar nadenken is het werk.
Zonder nadenken:
- reageer je
- volg je
- voer je uit
Dan laat je je leiden door urgentie en verwachtingen van anderen.
Drukte is een comfortabele dekmantel
“Geen tijd om na te denken” klinkt beter dan:
- ik durf geen keuzes te maken
- ik vermijd een lastig besluit
- ik blijf liever bezig dan verantwoordelijk
Drukte maskeert twijfel.
Zolang je bezig bent, hoef je niet stil te staan bij wat je eigenlijk doet, of nalaat.
Stoïcijns gezien is dit een serieus probleem
Stoïcijnen waren hier radicaal in:
Wie niet reflecteert, leeft niet bewust.
Zonder reflectie:
- neem je oordelen over van anderen
- laat je emoties je gedrag sturen
- verwissel je urgentie met belang
Dat is geen onschuldige gewoonte.
Dat is het opgeven van leiderschap over jezelf.
Geen denken = reageren
Wie geen tijd maakt om na te denken,
wordt:
- reactief
- versnipperd
- voorspelbaar
Niet omdat het werk zo complex is, maar omdat richting ontbreekt.
Zonder richting lijkt alles belangrijk.
De ongemakkelijke waarheid
Je hoeft geen uur te reflecteren.
Je hoeft geen notitieboek.
Je hoeft geen methode.
Wat je nodig hebt, is de bereidheid om even niets te doen en jezelf één vraag te stellen:
Wat ben ik hier eigenlijk aan het doen?
Dat moment voelt ongemakkelijk.
Precies daarom wordt het vermeden.
De kern
Geen tijd om na te denken is geen tijdprobleem.
Het is een leiderschapsvraag.
Accepteer wat er is.
Pas je handelen aan.
Accept & Adapt.
