Waarom veerkracht op het werk vaak wordt overschat
Veerkracht wordt gezien als iets positiefs.
Wie veerkrachtig is:
- kan tegen een stootje
- blijft functioneren onder druk
- laat zich niet zomaar uit het veld slaan
Dat klinkt bewonderenswaardig.
Maar het is onvolledig.
Veerkracht lost niets op
In de praktijk zie ik dat veerkracht vaak wordt ingezet om door te gaan waar eigenlijk gestopt moet worden.
Het helpt mensen:
- langer vol te houden
- zich aan te passen
- klachten te negeren
Niet omdat het klopt, maar omdat het kan.
Wat veerkracht verhult
Veerkracht maskeert vaak:
- onduidelijke verwachtingen
- ontbrekende grenzen
- uitgestelde keuzes
Wie veerkrachtig is, stelt moeilijke gesprekken uit en vangt de klappen zelf op.
Dat is geen leiderschap.
Dat is uithoudingsvermogen.
Stoïcijns gezien is dit problematisch
Stoïcijnen zouden veerkracht nooit los zien van oordeel.
Niet alles wat je aankunt, moet je blijven dragen.
De vraag is niet:
“Kan ik dit aan?”
Maar:
“Moet ik dit willen?”
Wanneer veerkracht wél waarde heeft
Veerkracht heeft pas waarde als het voortkomt uit een bewuste keuze.
Als je:
- grenzen hebt gesteld
- verantwoordelijkheid hebt genomen
- accepteert wat je niet kunt veranderen
En dán standhoudt, niet uit gewoonte, maar uit overtuiging.
De kern
Veerkracht is geen eigenschap die je moet ontwikkelen.
Het is een gevolg van helder zien wat van jou is en wat niet.
Wie dat onderscheid niet maakt, noemt uitputting al snel veerkracht.
Accepteer wat er is.
Pas je handelen aan.
Accept & adapt.
